Giulio Cesare / Georg Friedrich Händel

KUP BILET

  UWAGA! Spektakl dla widzów dorosłych !!! W czasie trwania spektaklu dwukrotnie będą użyte krótkotrwałe światła stroboskopowe.   Teatr Warszawskiej Opery Kameralnej   Georg Friedrich Händel Giulio Cesare Opera w trzech aktach Libretto | Nicola Francesco Haym według Giacomo Francesco Bussaniego

Realizatorzy Kierownictwo muzyczne | Adam Banaszak Reżyseria i inscenizacja | Włodzimierz Nurkowski Scenografia i kostiumy | Anna Sekuła   Choreografia | Wioletta Suska Reżyseria światła | Paweł Murlik Multimedia | Adam Keller

Obsada GIULIO CESARE | Jan Jakub Monowid CLEOPATRA | Dorota Szczepańska SESTO | Ray Chenez CORNELIA | Joanna Motulewicz TOLOMEO | Nicholas Tamagna ACHILLA | Artur Janda NIRENO | Artur Plinta CURIO | Łukasz Górczyński   Tancerze Jakub Piotrowicz, Mateusz Sobczak, Jan Kosianko, Julia Dąbrowska, Agata Kuczyńska, Klaudia Szmytka, Weronika Wieczorkowska, Tymoteusz Rozbicki, Bartosz Wicher, Igor Musiewicz, Michał Góral   Zespół Wokalny Warszawskiej Opery Kameralnej Kierownik Zespołu Wokalnego | Alexander Ebert   Orkiestra Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej Musicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV) Dyrygent | Alessandro De Marchi

321_ob1319_ob1292_ob1290_ob1278_ob1262_ob1255_ob1236_ob1206_ob1202_ob1189_ob1173_ob1163_ob1156_ob1102_ob1092_ob1083_ob1068_ob1065_ob1059_ob1051_ob1047_ob1042_ob1038_ob1036_ob1031_ob1029_ob1025_ob1

  W XVIII wieku opera przeżywała wielki rozkwit. Ciągle powstawały nowe dzieła, ale ich żywotność była krótka. Nikt nie pamiętał o tym, co powstało kiedyś. Ważne było tylko teraz, dziś. Dramma per musica Giulio Cesare in Egitto Georga Friedricha Händla, mimo premierowego sukcesu, przestała istnieć niemal na dwa stulecia. Dzieło zostało przypomniane dopiero w 1922 roku podczas festiwalu w Getyndze w interpretacji Oskara Hagena. Giulio Cesare in Egitto Händla miał premierę 20 lutego 1724 roku w królewskim Haymarket Theatre w Londynie (w 1724 roku odbyło się trzynaście przedstawień, rok później – dziesięć, w 1730 roku – jedenaście). Autorem libretta był Nicola Francesco Haym. Opera ma trzy akty i trzydzieści jeden scen. Dzieje się w krótkim czasie, pomiędzy wrześniem 48 roku a marcem 47 roku przed Chrystusem, w ściśle określonym miejscu. Wyznaczone dwoma chóralnymi hołdami Egipcjan ramy zdarzeń miały rzeczywiste miejsce. Ich szczegółowe wypełnienie – w postaci recytatywów, arii czy duetów – w znacznej mierze pochodziło od twórców. Giulio Cesare trwa prawie cztery godziny. Cezar pokonał Pompejusza i ściga go po Egipcie. Na prośbę jego żony Kornelii i syna Sekstusa chce jednak zawrzeć z nim ugodę. Nie zdąża, albowiem w darze od egipskiego władcy Ptolomeusza otrzymuje głowę martwego już rywala. Konflikt między Cezarem i Ptolemeuszem chce wykorzystać walcząca z bratem o egipską koronę Kleopatra; w przebraniu służącej Lidii odwiedza w obozie Cezara i zdobywa jego przychylność. Lud egipski zawiązuje przeciwko Cezarowi spisek, Pompejusza pragną pomścić jego żona i syn. Pierwszy akt kończy wtrącenie do lochu Sekstusa i zamknięcie w seraju Kornelii. Kleopatra, przebrana za Cnotę na wzgórzu Parnasu, inscenizuje przed Cezarem spektakl-maskę, czym jeszcze mocniej zdobywa jego miłość. Kolejne spotkanie przerywa napaść skrytobójców: Cezar skacze w odmęty morskie i zostaje uznany za martwego. W nagrodę Achillas oczekuje spełnienia swojego życzenia, czyli przekazania mu Kornelii. Ale król Ptolomeusz, sam zakochany w Rzymiance, odprawia go z niczym, na dodatek szydząc sobie z niego. Każe przyprowadzić kobietę do swojego haremu. Trzeci akt rozpoczyna się zwycięstwem Egipcjan nad Rzymianami i sprzymierzoną z nimi Kleopatrą. Ptolomeusz więzi siostrę, chce ją zgładzić. Śmiertelnie ranny w walce Achillas oddaje dowództwo nad wojskiem Sekstusowi, przekazując jednocześnie sekret o tajemnym przejściu do pałacu Ptolemeusza. Rozmowie przysłuchuje się Cezar; rusza do zwycięskiego kontrataku. Sekstus uwalnia matkę i zabija Ptolomeusza. W porcie dochodzi do triumfalnego ogł