Wizjonerzy – koncert kameralny w ramach 25. Ogólnopolskiego Festiwalu „Gwiazdy Promują”

Krzysztof Fiedukiewicz fagot Kacper Batko fagot Martyna Żukowska fagot Weronika Mantur fagot Dagmara Niedziela fortepian

Jan Václav Kalivoda Morceau de Salon na fagot i fortepian op. 230 François-René Gebauer 6 Arii z opery „Cyrulik sewilski” Gioacchina Rossiniego na dwa fagoty Aleksander Tansman Sonatina na fagot i fortepian Camille Saint-Saëns Sonata na fagot i fortepian op. 168 Wolfgang Amadeus Mozart Sonata fagotowa K. 292 (wersja na dwa fagoty) Carl Maria von Weber Andante i Rondo węgierskie op. 35 (wersja na fagot i fortepian) Gabriel Fauré Pavane (ar. na cztery fagoty – Guy du Cheyron) John Coltrane My favorite things (ar. na cztery fagoty – Alexandre Silvério)

Istotny wkład w rozwój fagotowej literatury kameralnej stanowią liczne transkrypcje oraz opracowania, które od XIX wieku znacząco poszerzają repertuar tego instrumentu. Choć jego trzon tworzą oryginalne kompozycje – od sonat Mozarta, Webera i Saint-Saënsa po utwory Tansmana i Kalivody – równie trwałe miejsce zajęły adaptacje muzyki operowej i popularnej. Praktyka ta była częstym zjawiskiem już od wczesnego romantyzmu, jak dowodzi opracowanie arii z Cyrulika sewilskiego Rossiniego na dwa fagoty popełnione przez François-René Gebauera ledwie kilka miesięcy po premierze opery. Później do repertuaru wchodziły liczne utwory cieszące się popularnością, w tym Pavane Faurégo – którą sam kompozytor sporządził w trzech wersjach – i My Favourite Things przekształcone przez Johna Coltrane’a w standard jazzowy. Bogactwo fagotowego repertuaru kameralnego ukazuje niezwykłą wszechstronność tego instrumentu.