Tomasz Górnicki i Igor Dobrowolski. Pod powierzchnią.

Przestrzeń przez lata opuszczona, niewykorzystywana i zalana – piwnice oficyny Pałacu Ogińskich i Potulickich przy ul. Piłsudskiego 4 – na krótki czas ożywa za sprawą instalacji site-specific i spotkania dwóch artystycznych praktyk.

Pałac powstał w 1879 roku jako miejska rezydencja Ogińskich i Potulickich. Po zniszczeniach II wojny światowej został odbudowany przez Archidiecezję Krakowską i przeznaczony na potrzeby seminarium duchownego. Od 1954 roku budynek przy Piłsudskiego 4 był częścią kompleksu Wyższego Seminarium Duchownego. Dziś jego podziemne przestrzenie, naznaczone historią i wieloletnim nieużytkowaniem, stają się częścią wystawy. To działanie na zastanej przestrzeni, która już wkrótce zmieni swoją funkcję.

Na wystawie spotykają się prace Tomasza Górnickiego i Igora Dobrowolskiego. Obu artystów interesuje doświadczenie przemocy, traumy, wykluczenia i odrzucenia, choć szukają ich źródeł w różnych miejscach.

„Pod powierzchnią” dotyczy tego, co pozostaje poza naszym polem widzenia: bezdomności, depresji, niedostosowania, ale także wewnętrznego cienia – tego, co niewygodne, wstydliwe i trudne do przyjęcia.

Rzeźby Tomasza Górnickiego lokują stany psychiczne w opuszczonej architekturze, traktując ją jak materialny odpowiednik podświadomości – miejsca wypartego, ale stale obecnego. Prace Igora Dobrowolskiego operują napięciem między dokumentem a gestem dziecięcego rysunku. Hiperrealistyczne przedstawienia osób doświadczających bezdomności kierują uwagę ku ludziom, których obecności nie chcemy lub nie potrafimy dostrzec.

Wystawa jest momentem zatrzymania się przy tym, co zwykle pozostaje na marginesie, jest wypierane, niechciane i niewygodne – w człowieku, w społeczeństwie i w przestrzeni.

Kuratorka: Delfina Jałowik

Koordynatorka: Agnieszka Mazoń-Żywolewska

Tomasz Górnicki (1986) – rzeźbiarz i autor realizacji site-specific. Absolwent Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W swojej praktyce podejmuje temat przemocy, alienacji i wykluczenia. Pracuje z różnymi materiałami i skalami, tworząc również realizacje w przestrzeni publicznej. Posługuje się językiem symboli religijnych, filozoficznych i psychologicznych.

Igor Dobrowolski (1987) – artysta wizualny pracujący na styku malarstwa, fotografii, działań przestrzennych i performansu. Jego praktyka jest silnie związana z tematami społecznymi i politycznymi: przemocą, wykluczeniem, nierównością, ubóstwem i kondycją psychiczną człowieka. Pracuje w różnych mediach, łącząc malarstwo z działaniami przestrzennymi i aktywizmem.