Rytuał II | Sacrum Profanum

Co łączy wielkopolskie wiwaty z muzyką obrzędu, który nigdy nie istniał? Dron, repetycja i przekonanie, że instrumenty tradycyjne nie należą wyłącznie do przeszłości.O wydarzeniuAlbum Wiwaty wyrasta z wielkopolskiej muzyki tradycyjnej i wydobywa z niej awangardowy potencjał. Karol i Filip Majerowscy sięgają po fragmenty melodii Walentego Żmudy i Szczepana Sadowskiego, braci Kurowskich, Tomasza Brudły oraz Franciszki Ciesiółki, traktując je nie jak cytaty, lecz jak inspirację do innego myślenia o dźwięku. Ciągły ton dud, instrumenty dęte blaszane i głosy wydłużają muzyczny czas, aż rytm zaczyna rozpływać się w rezonansie, a melodie odsłaniają mikrotonowe napięcia, dudnienia i wykonawcze niedoskonałości. Wszystko dzieje się bez elektroniki. Z muzyką Sary Davachi ten materiał łączy elegancja i cierpliwość, z jaką dźwięk rozwija się i ujawnia kolejne składowe harmoniczne. To dla nas część nowej sceny dudziarskiej z Brìghde Chaimbeul czy Harrym Górskim-Brownem na czele, których już znacie z poprzednich edycji. Dudy działają w niej jak akustyczny oscylator i zachowują regionalną tożsamość. WCIAS nie uwspółcześnia tradycji – eksperyment od dawna był w niej obecny.Po interwencji Jakuba Ziółkowskiego podobny język przejmie Kromleh, ale zerwie jego więź z określonym regionem i źródłem. Lira korbowa Pancerza i perkusja Maćka, znane z albumu Na komary, spotkają się w nowej kompozycji z indyjskim instrumentem strunowym, santurem Sylwestra Sudnika. Nie będzie on dodatkiem, lecz równorzędnym trzecim głosem. Trzy amplifikowane instrumenty zbudują gęste warstwy dronu, repetycji i transowego hałasu, brzmiące jak pozostałość obrzędu kultury, której nie znajdziemy na żadnej mapie.WCIAS odnajduje eksperyment w tradycji. Kromleh wymyśla tradycję w eksperymencie.Więcej informacji i szczegółów o koncercie znajduje się na stronie Festiwalu Sacrum Profanum 2026.English version: To read the descriptions and find out more in English, please visit the Sacrum Profanum websitePasmo koncertów RytuałRytuał to główne pasmo koncertów tegorocznej edycji. Każdego dnia łączymy artystów prezentujących własną wersję Rytuału. Sięgną do zapomnianych kultur i zanikających tradycji, stworzą fantastyczne etnografie i współczesne formy, które mogą wprowadzać odbiorców w trans. Usłyszymy muzykę z różnych stron świata – od rekonstrukcji wielkopolskiego folku, przez pieśni Algonkinów i indyjskie ragi, po japoński performans i współczesny instrument wywiedziony ze starogreckiego aulosu.Rytuał zaczyna się od przekroczenia progu. Wejdźcie do instalacji Si On i Jakuba Ziółkowskiego – świata malowanych tkanin i humanoidalnych figur, przywodzącego na myśl rytualny namiot. To powołana na uświęcony czas festiwalu przestrzeń. To także sfera rozpięta między sztuką a obrzędem, w której publiczność zasiądzie wokół centralnej sceny. Każdego dnia dwa występy połączy muzyczno-rytualna interwencja Ziółkowskiego, który na czas koncertów wejdzie w rolę mistrza ceremonii. Artyści i muzyka będą się zmieniać, ale wszystkie części Rytuału zachowają ten sam, nieprzerwany przebieg.ArtyściWCIAS – Wiwaty (2026) 30’Karol Majerowski –dudy wielkopolskie, trąbka, śpiewFilip Majerowski – puzon, tuba, sakshorn tenorowy, róg, trąbka, śpiewJakub Ziółkowski –rytualna interwencja 10’Kromleh – nowy utwór (2026) 30’ (premiera światowa)Maciek – perkusjaPancerz – lira korbowaSylwester Sudnik – santurhttps://wcias.bandcamp.com/track/wiwathttps://kromleh.bandcamp.com/album/na-komary  Organizator: KBFWspółorganizatorem koncertu jest Cricoteka.DostępnośćWydarzenie potrwa około 65–70 minut i odbędzie się bez przerwy. Dwa występy połączy dziesięciominutowa interwencja Jakuba Ziółkowskiego.Publiczność będzie siedzieć wokół centralnej sceny na poduchach, pufach i dywanie. Dostępnych będzie również kilka krzeseł dla osób, które nie mogą usiąść na podłodze lub niskich siedziskach.Oba występy będą amplifikowane i oparte na długich dźwiękach, repetycjach oraz nakładających się warstwach brzmienia.Z wydarzenia można wyjść w