Królowa Śniegu - Kielecki Teatr Tańca

Scena Otwarta 2026.

"Portret nadziei"

"Królowa śniegu" Kielecki Teatr Tańca, Polska Choreografia: Elżbieta Pańtak, Antonina Kamińska

W programie tegorocznej SCENY OTWARTEJ nie mogło zabraknąć opowieści, która przypomina, że największa siła człowieka rodzi się z wierności drugiej osobie. Po historiach o walce i twórczej niezależności SCENA OTWARTA zaprasza do świata, w którym odwaga ma zupełnie inne oblicze. Nie wyraża się w heroicznych czynach ani buncie wobec świata, lecz w cierpliwości, wytrwałości i gotowości, by nie porzucić kogoś, kto potrzebuje pomocy. Taki właśnie portret odnajdujemy w "Królowej Śniegu" Kieleckiego Teatru Tańca.

Inspiracją dla spektaklu stała się jedna z najpiękniejszych baśni Hansa Christiana Andersena, jednak twórcy nie ograniczają się do jej wiernego odtworzenia. Elżbieta Pańtak stworzyła autorskie libretto, rozbudowując świat Gerdy o nowe miejsca, bohaterów i wydarzenia. W efekcie znana historia zamienia się w pełną barw wyprawę przez kolejne krainy, z których każda posiada własny charakter, estetykę i język ruchu.

Podróż rozpoczyna się wśród budzącej się do życia przyrody, prowadzi przez rozświetloną słońcem plażę Ameryki lat dwudziestych, jesienny las zamieszkany przez tabor cygański, aż po skute lodem królestwo Królowej Śniegu. Każdy etap tej wędrówki otwiera przed publicznością nowy świat choreograficznych inspiracji". Dr Elżbieta Pańtak - choreografka, dyrektorka KTT

Taniec współczesny, jazzowy i neoklasyczny spotykają się z elementami tańca chińskiego, broadwayowskiego, węgierskiego i cygańskiego, tworząc bogate widowisko pełne różnorodności i nieustannie zmieniających się obrazów. Szczególną siłą przedstawienia pozostaje jego warstwa plastyczna. Kostiumy Małgorzaty Słoniowskiej, scenografia i reżyseria świateł Grzegorza Pańtaka oraz projekcje multimedialne Wioletty i Bartosza Kruków budują przestrzeń, która płynnie przenosi publiczność między rzeczywistością a baśnią.

To teatr tańca, który pozwala zanurzyć się w świecie oglądanym oczami dziecka, nie tracąc przy tym głębi ważnej dla dorosłego odbiorcy. Dla miłośników teatralnych baśni oraz tych, którzy chcą doświadczyć widowiska łączącego taniec, obraz, muzykę i wyobraźnię w wielopokoleniowym spotkaniu". Antonina Kamińska - choreografka

Choć spektakl zachwyca rozmachem wizualnym, jego prawdziwe centrum stanowi relacja Gerdy i Kaja. Chłopiec traci zdolność odczuwania dobra, jego serce zamraża odłamek zaczarowanego lustra, a dziewczynka wyrusza w drogę, nie mając pewności, czy zdoła go ocalić. To właśnie ta determinacja nadaje całej historii ponadczasowy wymiar.