Koncert symfoniczny: W. A. Mozart

SALA KONCERTOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ DAVID GIMÉNEZ – dyrygentPAULINA MAKAROWSKA – sopranMAGDALENA PRZEMYK – altSTANISŁAW NAPIERAŁA – tenorŁUKASZ MIARKA – basW programie:W. A. Mozart – Requiem d-mollAve verum corpus KV 618Podczas koncertu wykonane zostaną dwa dzieła Wolfganga Amadeusa Mozarta (1756–1791). Monumentalne Requiem d-moll należy do najwybitniejszych kompozycji sakralnych XVIII wieku, a zarazem jest ostatnim i niedokończonym dziełem kompozytora. Utwór, owiany aurą tajemnicy, od lat fascynuje nie tylko swoją muzyczną potęgą, lecz także okolicznościami powstania. Zamówienie nadeszło anonimowo – Mozart nie wiedział, dla kogo komponuje. Świadomy pogarszającego się swego stanu zdrowia, coraz bardziej utożsamiał pracę nad mszą żałobną z własnym odchodzeniem. Requiem stało się więc dla niego dziełem szczególnym, rozpiętym między sztuką a rzeczywistością, życiem a śmiercią.Znaczenie symboliczne ma również tonacja d-moll, która w twórczości Mozarta często wiąże się z dramatyzmem, napięciem i mrocznym wymiarem ludzkiego doświadczenia. Kompozytor, przeczuwając zbliżającą się śmierć, pragnął ukończyć dzieło mimo postępującej choroby: „Nikt nie jest panem swoich dni… Ukończę jednak moją smutną pieśń, nie mogę pozostawić jej nie skończonej…”. Nie zdołał jednak doprowadzić partytury do końca. Po jego śmierci pracę na dziełem kontynuował zaufany uczeń Mistrza, Franz Xaver Süssmayr, który uzupełnił brakujące fragmenty kompozycji.W tym samym roku, choć nieco wcześniej, powstało również Ave verum corpus D-dur na chór, smyczki i organy, napisane z okazji uroczystości Bożego Ciała. Ten niewielki motet, pełen skupienia i prostoty, stanowi przejmujący kontrapunkt dla monumentalnego Requiem. Tekst z Ave verum corpus – poświęcony tajemnicy Eucharystii, cierpieniu i śmierci – nabiera w kontekście ostatnich miesięcy życia Mozarta szczególnej wymowy. Słowa modlitwy o obecność Chrystusa w godzinie śmierci mogą być dziś odczytywane niemal jak echo losu samego kompozytora.