Koncert kameralny 1.12.2026 g. 19:00

Sala Kameralna / Kameralne Wtorki (dawny K1)

Wykonawcy: Mateusz Mati Zubik fortepian Jan Peszek aktor Karol Szymanowski Quartet: Agata Szymczewska skrzypce Robert Kowalski skrzypce Volodia Mykytka altówka Gustaw Bafeltowski wiolonczela Piotr Lato klarnet Damian Lipień fagot Paweł Cal waltornia

Program: Jan Ladislav Dussek The Sufferings of the Queen of France op. 23 [12'] Erik Satie Sports et divertissements (oprac. Douglas Young, tekst polski: Piotr Kamiński) [26'] ... przerwa [15'] Olivier Messiaen Puszczyk zwyczajny z cyklu Katalog ptaków [8'] Leoš Janačék

Concertino [18']

Oryginalny programu koncertu zestawia ze sobą utwory charakterystyczne i nietypowe, zróżnicowane stylistycznie oraz tematycznie. W dużym stopniu wiąże je idea ilustracyjności czy pozamuzycznej treści, wyrażana w tytułach i słownych komentarzach, a w jednym przypadku nawet w elementach wizualnych. Powstały w 1793 roku – znamiennym dla przedstawionych wydarzeń – cykl miniatur fortepianowych Cierpienia francuskiej królowej czeskiego kompozytora Jana Ladislava Dusska stanowi fabularyzowaną historię tragicznych losów Marii Antoniny, zwieńczoną muzyczną apoteozą skazanej na ścięcie władczyni. Dziesięć scen z życia królowej komentują tytuły kolejnych części utworu, a także dopiski programowe zawarte w partyturze, jak np. kulminacyjny: „Gilotyna spada”, wyrażony sugestywnym gestem dźwiękowym. Zgoła odmienny temat i nastrój przywołuje dzieło ekscentrycznego francuskiego kompozytora Erika Satie. Skomponowany w 1914 roku cykl 21 satyrycznych miniatur fortepianowych Sporty i rozrywki (podczas koncertu wykonany w aranżacji na zespół instrumentalny), wprowadza odbiorcę w świat modowych albumów i reklamowych przekazów, łącząc muzykę, partię recytowaną oraz ilustracje, zamieszczone pierwotnie w opublikowanej partyturze. Fortepianowa miniatura Puszczyk zwyczajny pochodzi ze słynnego cyklu Katalog ptaków Oliviera Messiaena z 1958 roku. Wielki francuski kompozytor XX wieku, a równocześnie zapalony ornitolog, wielokrotnie odwoływał się w swej twórczości do kolekcjonowanych przez siebie odgłosów śpiewów ptasich; muzyka ta jest jednak daleka od bezpośrednich cytatów, mimo że w tytułach pojawiają się nazwy konkretnych gatunków. Zwieńczeniem koncertu jest błyskotliwe, rytmiczne i barwne Concertino z 1925 roku czeskiego mistrza Leoša Janáčka, przeznaczone na fortepian i zespół instrumentalny.

Robert Losiak